Van januari 2012 tot en met het EK van 2018 was George van Altena een vaste waarde in het Nederlands CP-team. In dit gesprek stellen we George een paar vragen over hoe het nu met hem gaat? Waarom George is gaan keepen? En wat zijn hoogte en dieptepunten waren tijdens de 6 jaar dat hij deel uitmaakte van het CP-team.

Hoe is het nu met je?

“Goed! Ik ben druk bezig met mijn baan als online marketeer bij Innovam.”

Voetbal je nog?

Ik voetbal eigenlijk helemaal niet meer, na het EK ben ik eigenlijk helemaal gestopt. En heb ik voetbal in het algemeen gedag gezegd.”

Hoe ben je bij het CP team terecht gekomen?

“Ik kwam pas op latere leeftijd via een revalidatiearts erachter dat het CP-team bestond. In het begin hield ik een beetje de boot af, omdat ik dacht dat het een G-team was. Uiteindelijk toch de stoute schoenen aangetrokken om een keer te gaan trainen en daarna ben ik eigenlijk nooit meer weggegaan.”

Je gaf aan dat je dacht dat het ging om een G-team, maar daar kwam je vrij snel op terug?

“Vanaf de eerste training merkte ik dat er met jongens geestelijk niks mis was. En dat het eigenlijk hartstikke gezellig was, maar dat er wel hard getraind werd. Ook het feit dat je kleding krijgt met sponsoren erop, de professionaliteit toen en later op het CTO maakt toch wel indruk. Ik realiseerde toen al vrij snel dat dit een stuk serieuzer was dan ik had gedacht.”

Waarom ben je keeper geworden?

“Ik ben keeper geworden, omdat ik als klein jongetje al snel duidelijk was dat ik niet zo goed kon lopen en minder goed afwikkelde. Toen werd er gezegd: ‘ga jij maar in het doel staan, dan hoef je niet zoveel te lopen.’ En toen kwam ik er achter dat met een wat kleiner doel best wel wat talent had, achteraf blijkt dat een goede keuze te zijn geweest.”

Wat is de beste wedstrijd die je hebt gespeeld?

“Dat is de openingswedstrijd tegen Iran op de spelen van 2012. Die ik tot mijn verassing als basisspeler begon. Ik keepte die wedstrijd erg sterk, ook omdat ik nog redelijk onbevangen was en nog weinig last had van druk en andere zaken. En afgezien van één helft tegen Amerika heb ik dat toernooi verder alles gespeeld.”

Wat is je mooiste ervaring als CP-voetballer?

“Mijn mooiste ervaring is het EK in Portugal van 2014. Dat toernooi haalden we de finale en pakten we een zilveren medaille. Je wilt gewoon iets winnen en dat is toch uiteindelijk waar je het voor doet.”

En het dieptepunt?

“Eigenlijk gaat dat een beetje hand in hand met elkaar. Het dieptepunt is de wedstrijd om het brons tegen Brazilië tijdens de spelen van 2016. In een stadion dat echt tjokvol zat, wat het best wel bijzonder maakte, hadden we kans om een paralympische medaille te winnen. Maar verloren we uiteindelijk met 3-1. Ik heb nu nog steeds het idee dat als we toen iets meer geluk hadden gehad, we serieus kans hadden gemaakt op een medaille. Een gemiste kans waar ik het best wel een tijdje moeilijk mee gehad heb en eigenlijk heb ik dat nu nog. Ondanks dat blijft het toch een ontzettend mooie herinnering.”