Iljas Visker maakte vanaf 2010 tot en met de spelen van 2016 in Rio, deel uit van het CP-team. Hij speelde 75 interlands en maakte 70 doelpunten voor het Nederlands CP-team. In dit gesprek stellen we aan Iljas een paar vragen over hoe paar vragen zoals: Hoe het nu met hem gaat? Hoe hij bij het team terecht kwam? En wat zijn mooiste ervaring als CP-voetballer was?

Hoe is het nu met je?

“Goed! Ik ben nu fulltime aan het werk dus ik mag niet klagen.”

Voetbal je nog?

“Ik trap af en toe met vrienden nog wel eens balletje, maar ik speel niet meer bij een club.”

Hoe ben je bij het CP team terecht gekomen?

“Ik zat in het districtsteam bij de KNVB toen ik in 2008 een herseninfarct kreeg. En ik weet niet meer hoe het exact is gegaan, maar ik weet nog dat mijn vader een mail kreeg over het CP-voetbal tegen mij zij: ‘Is dat niet iets voor jou?’ “Mijn eerste reactie was nee. Omdat ik daarvoor met het beste van het beste speelde en daar hoorde dit in mijn beleving niet bij. Een dag later vroeg hij het opnieuw en toen ben ik uiteindelijk toch een keer gaan kijken in Zeist. Na een paar keer trainen mocht ik mee naar een vierlandentoernooi in Manchester en daarna in 2010 het EK in Glasgow waarbij ik als topscoorder naar huis ging.“

Wat is de beste wedstrijd die je hebt gespeeld?

“Dat vind ik erg lastig, ook omdat je je eigen prestatie hebt, maar ook natuurlijk als team. Toch denk Ik zelf dat ik altijd wel goede wedstrijden heb gespeeld tegen Argentinië. Voor mij zijn die wedstrijden altijd bij mij blijven hangen, omdat ik daar altijd het gevoel had dat ik het verschil kon maken. Wat ik dan ook vaak deed.”

Iljas schiet op 4:31 raak tegen Argentinië tijdens de spelen in Rio 2016

Wat is je mooiste ervaring als CP-voetballer?

“Voor mij persoonlijk was dat mijn hakbal en hattrick tegen Argentinië tijdens de spelen van 2012 in Londen. Dat komt doordat de spelen natuurlijk het op één na grootste evenement op de wereld zijn. En omdat toen nog niet wist wat er op mij af zou komen tijdens zo’n toernooi, als jongen van twintig. En vier jaar later in Rio was wel redelijk een coole kikker. Dus als ik moet kiezen dan was de spelen in Londen mijn mooiste ervaring als CP-voetballer.”

Wat betekende het CP-voetbal voor jou? “Kijk in het begin dacht ik echt wat stuurt mijn vader me nou, maar voor mij is het CP-voetbal echt wel een handvat geweest. Want toen ik mijn herseninfarct kreeg, voelde het voor mij alsof een droom werd afgepakt, maar kreeg bij het CP-team een nieuwe kans. En CP-team voelde voor mij als een warm bad. Het heeft mij enorm geholpen om na mijn herseninfarct weer ‘normaal’ verder te gaan. En daar ben ik iedereen die daar aan mee heeft gewerkt hartstikke dankbaar